مولوی جنگی‌زهی، فرزند احمد در 16 مرداد 1333 در روستای تیغ آب پشامگ از توابع شهر راسک شهرستان سرباز به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی خود را نزد پدرش گذراند و با علاقه‌ای که به تحصیل علوم دینی داشت، برای ادامه تحصیل به پاکستان رفت و پس از کسب مدرک مولویت در بازگشت به ایران جهت انجام خدمت سربازی اقدام کرد و دوران سربازی‌اش را در ژاندارمری گذراند.این شهید بزرگوار همواره برای وحدت مذاهب اسلامی تلاش می‌کرد از جمله فعالیت‌های وی می‌توان به، تدریس دروس عقیدتی در پایگاه‌های بسیج، اعم از مساجد و ادارات و همچنین سخنرانی وحدت‌آفرین در مراسمات مختلف ملی و مذهبی اشاره کرد.مولوی مصطفی به جهت بلاغت در سخن و هدایتگری مردم، در سال 1389 از طرف نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت به سمت امامت جمعه دائم مسجد الخضراء راسک منصوب شد.
​​​​​​​ساده‌زیستی، شجاعت، تقوا، خدمت به محرومان، عشق به جهاد در راه خدا و برای انقلاب و نظام، زبان حق‌طلب و از همه مهم‌تر شهادت‌طلبی و پاکباختگی از جمله ویژگی‌های شخصیتی این شهید بود که در حیاتش هرگز این ارزش‌ها را با متاع دنیوی معاوضه نکرد.منزلش اگر ساده‌ترین و محرومانه‌ترین منزل موجود در شهر نباشد لااقل از ساده‌ترین منازل بود. هرچند از تمکن دنیوی، به‌‌واسطه ارث پدری‌اش برخوردار بود، همه را برای ساخت ورزشگاه و پایگاه بسیج اهدا کرد. هیچ‌وقت تسهیلات و امکانات دولتی را که مسئولان به او تعارف می‌کردند، نپذیرفت و در مواردی آنها را به مردمی دیگر از شهر و منطقه‌اش بخشید.با الگو‌گیری از زندگی امیر‌مومنان(ع) زندگی بسیجی را بی‌آلایش‌ترین و صادقانه‌ترین نوع زیستن می‌دانست و همواره در کسوت بسیجی مسئولیت‌های محوله را به‌عنوان مسئول یک واحد نظامی به‌جا می‌آورد و در پاسداشت و حفظ مرزهای وطن از هیچ کوششی مضایقه نمی‌کرد و همواره در مناطق مرزی و در مصاف با اشرار بارها به دل آتش زده و پیروزمندانه بازگشته بود.مولوی جنگی‌زهی بارها به‌‌رغم تهدیدهای گروه‌های مختلف وهابی در سیستان‌وبلوچستان و خارج از کشور اعلام کرده بود که شهادت را در راه انقلاب اسلامی یک افتخار بزرگ برای خود می‌داند و از افشاگری درباره وهابیت و عوامل ضدوحدت در سیستان‌وبلوچستان کوتاه نخواهد آمد و حتی پس از ربودن پسرش به دست عوامل وهابی نیز حاضر به کوتاه آمدن در دفاع از انقلاب اسلامی نشد.