ادعای مردجوان که تحت تاثیر توهم شیشه پسر همسایه را کشت
می‌خواهند مرا دیوانه نشان دهند!
«من دیوانه نیستم اما خانواده همسرم سعی کردند مرا دیوانه نشان دهند. حس ششم خوبی دارم و این حس به من گفت پسر همسایه مزاحم همسرم شده،به همین دلیل همسرم را خفه کردم اما نمرد ولی پسر جوان را با چاقو کشتم.»این بخشی از اعترافات مرد جوانی است که به خاطر توهم مصرف شیشه پسر جوانی را کشت.
او درجلسه دادگاه با این‌که تاکید داشت دیوانه نیست، سعی می‌کرد طوری رفتار کند که خود رامجنون نشان دهد؛ جنونی که از سوی کارشناسان پزشکی قانونی رد شد. به گزارش خبرنگارجام‌جم، تحقیقات جنایی دراین پرونده ازهشتم مهرماه سال1400وبا انتقال مردجوانی به یکی‌از بیمارستان‌های پاکدشت آغاز شد. اسماعیل با ضربه چاقو مجروح شده وتلاش پزشکان برای نجات جان اوبی‌نتیجه ماند. هویت قاتل خیلی زود شناسایی شد. سعید35ساله همسایه مقتول، او را باضربه چاقو کشته بود.
دوست مقتول در تحقیقات گفت: امروز درحال رفتن به محل کار بودیم که سعید سدراه ما شد وبا چاقویی که دردست داشت ضربه‌ای به اسماعیل زد وبا چاقو بالای سرش ایستاد. بعد از چند دقیقه دوستم را به بیمارستان رساندیم اما فایده نداشت و فوت شد. سعید دستگیر شد ودرتحقیقات به قتل پسرهمسایه اعتراف کرد. او درتحقیقات طوری رفتار می‌کرد که تصور شود در زمان قتل تعادل روانی نداشته است. به همین خاطر به پزشکی قانونی معرفی شد وپزشکان اعلام کردند او در زمان قتل جنون نداشته است.با تکمیل تحقیقات در دادسرای پاکدشت، برای متهم کیفرخواست صادر وپرونده به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.درجلسه رسیدگی به این پرونده درشعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران، پدرومادر اسماعیل برای قاتل پسرشان درخواست قصاص کردند.سپس متهم درجایگاه قرار گرفت ودرحالی که سعی می‌کرد خود را مجنون نشان دهد، گفت: من خیلی آدم آرامی هستم. می‌خواهند مرا دیوانه نشان دهند. اسماعیل را چندبار درکوچه دیده بودم. چند سال قبل یک‌باربه صورتش سیلی زدم امادیگر کاری با او نداشتم تا آن موضوع را فهمیدم.
رئیس دادگاه: چه موضوعی؟
متهم به قتل: نمی‌توانم در حضور پدر و مادر مقتول بگویم.
رئیس دادگاه سپس از پدرومادرمقتول خواست چند دقیقه‌ای دادگاه را ترک کنند و فقط برادر اسماعیل دردادگاه باشد. متهم درباره انگیزه‌اش گفت: اسماعیل مزاحم زنم شده بود. شب قبل زنم را خفه کردم. بعد بردمش بیمارستان. بعد ازخفه کردن همسرم همه چیز برایم تمام شد. از آشپزخانه چاقویی برداشتم و در کوچه به اسماعیل حمله کردم. او روی زمین افتاد و من چاقو را در شکمش فرو کردم. قصدم از چاقو زدن به اسماعیل این بود که خاموشش کنم.
رئیس دادگاه: از کجا فهمیدی مزاحم همسرت شده؟
متهم به قتل: حسی به من گفت، اسماعیل مزاحمش شده و به هردوی‌شان حمله کردم. حس من هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کند.
رئیس دادگاه: سابقه بیماری روانی داری؟
متهم به قتل: یک‌بارهمسرم قهر کرد و به خانه پدرش در اصفهان رفت. به دنبالش رفتم که پدر و برادرزنم مرا در بیمارستان بستری کردند.
سپس وکیل متهم در جایگاه ایستاد و گفت: وقتی موکلم را درزندان دیدم فهمیدم زوال عقل دارد.در روز حادثه شیشه ومتادون مصرف کرده و قوه تمیز نداشته است.به همین خاطر تقاضای برائت او را دارم.
قاضی سپس از متهم خواست برای آخرین بار ازخود دفاع کند که سعید بیان کرد: من در زندان غذا نمی‌خورم وگاهی یک دودی می‌گیرم تا آرام باشم. به من داروی خواب دادندکه می‌خورم. قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.
دوست مقتول در تحقیقات گفت: امروز درحال رفتن به محل کار بودیم که سعید سدراه ما شد وبا چاقویی که دردست داشت ضربه‌ای به اسماعیل زد وبا چاقو بالای سرش ایستاد. بعد از چند دقیقه دوستم را به بیمارستان رساندیم اما فایده نداشت و فوت شد. سعید دستگیر شد ودرتحقیقات به قتل پسرهمسایه اعتراف کرد. او درتحقیقات طوری رفتار می‌کرد که تصور شود در زمان قتل تعادل روانی نداشته است. به همین خاطر به پزشکی قانونی معرفی شد وپزشکان اعلام کردند او در زمان قتل جنون نداشته است.با تکمیل تحقیقات در دادسرای پاکدشت، برای متهم کیفرخواست صادر وپرونده به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.درجلسه رسیدگی به این پرونده درشعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران، پدرومادر اسماعیل برای قاتل پسرشان درخواست قصاص کردند.سپس متهم درجایگاه قرار گرفت ودرحالی که سعی می‌کرد خود را مجنون نشان دهد، گفت: من خیلی آدم آرامی هستم. می‌خواهند مرا دیوانه نشان دهند. اسماعیل را چندبار درکوچه دیده بودم. چند سال قبل یک‌باربه صورتش سیلی زدم امادیگر کاری با او نداشتم تا آن موضوع را فهمیدم.
رئیس دادگاه: چه موضوعی؟
متهم به قتل: نمی‌توانم در حضور پدر و مادر مقتول بگویم.
رئیس دادگاه سپس از پدرومادرمقتول خواست چند دقیقه‌ای دادگاه را ترک کنند و فقط برادر اسماعیل دردادگاه باشد. متهم درباره انگیزه‌اش گفت: اسماعیل مزاحم زنم شده بود. شب قبل زنم را خفه کردم. بعد بردمش بیمارستان. بعد ازخفه کردن همسرم همه چیز برایم تمام شد. از آشپزخانه چاقویی برداشتم و در کوچه به اسماعیل حمله کردم. او روی زمین افتاد و من چاقو را در شکمش فرو کردم. قصدم از چاقو زدن به اسماعیل این بود که خاموشش کنم.
رئیس دادگاه: از کجا فهمیدی مزاحم همسرت شده؟
متهم به قتل: حسی به من گفت، اسماعیل مزاحمش شده و به هردوی‌شان حمله کردم. حس من هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کند.
رئیس دادگاه: سابقه بیماری روانی داری؟
متهم به قتل: یک‌بارهمسرم قهر کرد و به خانه پدرش در اصفهان رفت. به دنبالش رفتم که پدر و برادرزنم مرا در بیمارستان بستری کردند.
سپس وکیل متهم در جایگاه ایستاد و گفت: وقتی موکلم را درزندان دیدم فهمیدم زوال عقل دارد.در روز حادثه شیشه ومتادون مصرف کرده و قوه تمیز نداشته است.به همین خاطر تقاضای برائت او را دارم.
قاضی سپس از متهم خواست برای آخرین بار ازخود دفاع کند که سعید بیان کرد: من در زندان غذا نمی‌خورم وگاهی یک دودی می‌گیرم تا آرام باشم. به من داروی خواب دادندکه می‌خورم. قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.
