در سال ۱۴۰۳، شهرداری تهران و سازمان پیشگیری و مدیریت بحران، در قالب مسئولیت اجتماعی خود، اقدام به بررسی وضعیت ایمنی مدارس دولتی شهر تهران کردند. در این راستا، متولیان حوزه ایمنی برای بازدید از مدارس اعزام شدند. نتایج این بررسی‌ها نشان داد که بیش از ۷۵ درصد مدارس دولتی از نظر ایمنی دچار مشکل هستند و بیش از ۴۰۰هزار مورد عدم انطباق ایمنی در این مدارس شناسایی شده. موضوعاتی مانند سیم‌کشی‌های غیراستاندارد، مسائل ایمنی عمومی، وضعیت نمازخانه‌ها و... به مدیران مدارس و همچنین وزارت آموزش و پرورش ابلاغ شد. این‌که تصور شود شهرداری بتواند به‌صورت مستقل و رأسا به حوزه ایمنی مدارس ورود کند، در عمل امکان‌پذیر نیست. این موضوع نیازمند آن است که خود وزارت آموزش و پرورش به‌صورت جدی وارد عرصه شود و مسئولیت ایمن‌سازی را به‌طور مستقیم دنبال کند. اقداماتی که تاکنون توسط سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهرداری تهران انجام شده، عمدتا مربوط به حوزه HSE (ایمنی، بهداشت و محیط زیست) بوده است. 
با این حال، بخش عمده‌ای از مسائل سازه‌ای و کالبدی مدارس، از‌جمله وضعیت ساختمان، تأسیسات، مسیرهای فرار و مقاوم‌سازی، مورد بررسی دقیق قرار نگرفته‌اند و همچنان نیازمند توجه جدی هستند. در حال حاضر، یک روند جدید توسط شهرداری تهران آغاز شده که تمرکز آن بر بررسی سازه‌ای و ایمنی لرزه‌ای ساختمان‌هاست. این بررسی‌ها هنوز به‌طور کامل انجام نشده‌اند، اما در قالب ارزیابی ساختمان‌های بلندمرتبه و ساختمان‌های حیاتی شهر تهران، سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شروع به برداشت اطلاعات کرده است. در این میان، طیف وسیعی از مدارس شهر تهران جزو ساختمان‌های قدیمی‌ساز محسوب می‌شوند و بسیاری از آنها قدمتی بالای ۳۰ سال دارند. به نظر می‌رسد اگر این برداشت‌ها به‌طور کامل صورت گیرد، تعداد قابل توجهی از این مدارس مشمول دستور کار تخریب و نوسازی 
قرار می‌گیرند.