پس از مدتها كش و قوس، بالاخره تهیه‌كننده‌های «خوب، بد جلف 2» و «شنای پروانه» پذیرفتند در این شرایط حساس سینماها با این دو فیلم آغاز به كار كنند
پاگشای اكران
ظاهرا همه چیز به خوبی و خوشی حل شده است؛ نازهایی كه باید خریداری می‌شدند، شده‌اند و عروس و داماد پای سفره عقد رفته‌اند و همین چهارشنبه، یعنی فردا قرار است مراسم پاگشا هم برپا شود و نقل و سكه است كه از سر و كول مهمانان بالا می‌رود. داریم درباره سریال دنباله‌دار آغاز اكران فیلم‌های سینمای ایران و بازگشایی سالن‌ها حرف می‌زنیم. خب اگر بدانید كه ماجرا چه كش و قوسی را از سر گذرانده به ما حق می‌دهید كه نتیجه كار را به یك مراسم عروسی و سپس پاگشا تشبیه كنیم. می‌دانید كه بالاخره پس از ماه‌ها قرار بود سالن‌های سینما از اول تیر به روی مردم [واقعا می‌آیند؟!] باز شوند و سینمای ایران از تعطیلی مطلق خارج شود. البته اگر از دنبال‌كننده‌های این صفحه باشید شاید گزارشی را كه اخیرا با تیتر «99؛ سال بدون سینما» منتشر كردیم خوانده و پی برده باشید كه سینماداران معتقدند حتی با بازگشایی سالن‌ها هم سینمای ایران در سال 99 علنا تعطیلی مطلق را تجربه می‌كند. این را مثلا مدیر سینما آزادی به جام‌جم گفته بود تا همین حالا كه سینما چهار ماه تعطیل بوده، همین حالا هم كه راه بیفتد با توجه به هراس مردم از ابتلا به ویروس كرونا رونقی نخواهد داشت، چند وقت بعد هم ماه‌های محرم و صفر از راه می‌رسد و فروش سینماها قاعدتا كم می‌شود و پس از آن هم كه پاییز است و احتمالا پیك دوم شیوه كرونا و تا آخر زمستان هم كه هیچ. با این حال، ما درباره حداقل‌های ممكن صحبت می‌‌كنیم. درباره این‌كه كركره سینماها بالا باشد و حتی شده نیم‌بند، سینما زنده بماند. در این مسیر مسؤولان با تهیه‌كننده‌های دو فیلم كه قرار بود در موعد نوروز اكران شوند مذاكره كردند و البته مذاكرات اولیه به بن‌بست خورد و از همین رو بود كه بازگشایی سینماها از اول تیر به بعد موكول شد. حالا به نظر می‌رسد تهیه‌كننده‌های این دو فیلم، از برخی خواسته‌های ایده‌آل‌گرایانه خود كوتاه آمده‌اند و از این‌سو هم مسؤولان قول‌هایی داده‌اند تا آنها كمتر به لحاظ مالی آسیب ببینند. از فردا سینماها با دو فیلم «خوب، بد، جلف2» و «شنای پروانه» آغاز به كار می‌كنند. این، پاگشای سینمای ایران است.
خوب، بد، جلف 2 و شنای پروانه دو فیلمی هستند كه سینماها قرار است با اكرانشان، كركره سینمای ایران را بالا بدهند. دو فیلمی كه به خاطر جلب توجه‌ها در جشنواره فیلم فجر اخیر، توانسته بودند موعد نوروز را برای اكران به خود اختصاص دهند. موعدی كه در شرایط عادی، بهترین زمان اكران است و همه برایش سر و دست می‌شكنند اما خب شیوع گسترده ویروس كرونا و تعطیلی سینماها از اسفند تا حالا باعث شد شیرینی این موعد، نه به تلخی تبدیل بلكه كاملا از موضوعیت خارج شود.
با این حال بدیهی بود حالا هم اگر قرار است فیلم‌هایی برای آغاز به كار سینماها انتخاب شوند، همین دو فیلم باشند؛ فیلم اجتماعی شنای پروانه محمد كارت كه از جشنواره دست خالی برنگشته و نیز خوب، بد، جلف 2 كمدی پرطرفداری كه در فهرست فیلم‌های مردمی جشنواره قرار گرفته بود.
اما همین دو فیلم ابتدای امر با علم به این‌كه می‌توانند قربانی این مصالحه و خیر عمومی باشند پا پس كشیدند و حالا بر سر سفره آشتی‌كنان آمده‌اند.
همه بلیتها فقط برای شما
در مقدمه گزارش گفتیم احتمالا تهیه‌كننده‌های این دو فیلم از مسؤولان قول‌هایی گرفته‌اند كه حالا پذیرفته‌اند به این مصاف پرریسك بیایند. البته هیچ‌یك در این باره چیزی نمی‌گویند اما به نظر می‌رسد این‌كه هیچ فیلم دیگری به این دو فیلم در این موعد اكران نمی‌پیوندند، امتیازی است كه به این دو فیلم داده شده است.
بدیهی بود به جای این دو فیلم كه خب فروش خود را در شرایط عادی تضمین‌شده می‌دیدند، بودند فیلم‌های دیگری كه در شرایط كنونی نیز می‌خواستند اكران شوند.
اما مسؤولان صرفا همین دو فیلم را انتخاب كرده‌اند؛ شاید از این رو كه فروش بلیتها صرفا بین همین دو فیلم تقسیم شود و شاید جبران فروشی باشد كه برای خودش پیش‌بینی كرده بودند.
كدام فیلم موفق می‌شود؟
خب حالا بیایید از دیگر سو به ماجرا نگاه كنیم. یعنی عجالتا فرض كنیم كرونایی نیامده و نرفته. فرض كنیم شرایط خاص نیست و قرار نیست اكران فیلم‌ها با اعمال محدودیت‌های اجتماعی و فروش نیمی از بلیتها برای هر سئانس اتفاق بیفتد. خب در این صورت، شانس موفقیت در اكران با كدام یك از این دو فیلم است؟
پیش از اینها بگذارید این را هم بگوییم كه اگر شرایط عادی بود، این چینش مطلقا منطقی به نظر نمی‌رسید. این‌كه فیلمی اجتماعی را به مصاف فیلمی كمدی بفرستیم، در وهله نخست شاید ذبح فیلم اجتماعی پیش پای كمدی پرهواداری چون خوب، بد، جلف 2 باشد.
البته خب در چند سال اخیر چند استثنا، این قاعده رجحان كمدی‌ها بر اجتماعی‌ها را در فروش با خدشه مواجه كرده. مثلا «متری شیش و نیم» را به‌یاد بیاورید كه تا مدتها در صدر بود و سر آخر كمدی «مطرب» كه به جدول اكران اضافه شد، جای آن فیلم اجتماعی را گرفت.
حالا باید منتظر ماند و دید، در مقطع حساس كنونی، این قاعده همچنان پابرجا خواهد بود، یا این‌كه شنای پروانه نیز می‌تواند یكی از معدود استثناهای سینمای ایران باشد كه به عنوان درامی اجتماعی بیاید و مشت یك كمدی پرطرفدار را بخواباند یا نه.
درام اجتماعی فرادست كمدی؟
راستش را بخواهید ما معتقدیم با این‌كه خوب، بد، جلف 2 به دو دلیل اتكا به «خوب، بد، جلف 1» و نیز فی‌نفسه كمدی‌بودن می‌تواند از همین الان برنده این مصاف انحصاری دوطرفه باشد، اما برخی مناسبات برقرار بر این موعد اكران و نیز به دلایلی كه به خود فیلم شنای پروانه مربوط است، شاید باعث شود این درام اجتماعی تلخ بتواند از آن كمدی جلو بیفتد در فروش.
اگر شرایط عادی بود تهیه‌كننده شنای پروانه چیزی شاید در حدود 20 میلیارد برای خود پیش‌بینی می‌كرد و تهیه‌كننده خوب، بد، جلف 2 چیزی شاید بیش از 30 میلیارد. خب حالا می‌دانیم این اعداد، آرزویی بیش نخواهند بود.
اما معتقدیم شاید شنای پروانه بتواند به خاطر این‌كه فیلم مهیج‌تری است، از فیلم كمدی پیمان قاسم‌خانی پیشی بگیرد.
حالا ممكن است عده‌ای بگویند در این شرایط كه مردم همچنان ممکن است برای حضور در سالن‌های سینما هراس داشته باشند و سینماها هم نمی‌توانند بیشتر از نصف صندلی‌ها را بفروشند، چرا یكی از این دو فیلم اكران نشده تا آن یكی در این میان آسیب نبیند.
عجله نكنید، بگذارید ببینیم چه می‌شود. شاید اصلا هر دو فیلم در این موعد عجیب اكران سوختند و این بحث‌ها دیگر از موضوعیت بیفتد.
چاره‌ای نداشتیم
محسن چگینی
تهیه‌كننده «خوب، بد جلف 2»
با توجه به شرایط کنونی و اعمال محدودیت‌های اجتماعی در آغاز فصل اکران، احتمالا به میزان فروشی که برای فیلم خود پیش‌بینی می‌کردیم نخواهیم رسید. اساسا انتظار استقبال مخاطب آنچنان که پیش از شیوع کرونا شاهد آن بودیم، غیرمنطقی است. اما از سویی چشم‌اندازی نیز وجود ندارد که در آینده نزدیک، وضع سالن‌های سینما و اکران فیلم‌ها به روال عادی بازگردد و ما هم ناظر به همین امر که فعلا امیدی به اکران فیلم‌ها با همه ظرفیت صندلی سینماها نیست، پذیرفتیم به این فصل از اکران بپیوندیم تا سینما حداقل با دو فیلم موفق و مخاطب‌پسند استارت دوران جدید خود را بزند تا شاید رونق به سینما و تولید برگردد.
همه اینها را گفتیم اما معتقدم باید منتظر ماند و دید چه می‌شود. باید منتظر ماند و دید مخاطب چه استقبالی از فیلم‌ها در این شرایط خواهد کرد. دست کم یک هفته دیگر باید منتظر ماند.
