بازی می‌کنم، پس هستم!
برای کسانی که اهل بازی‌های آنلاین هستند، «روبلاکس» نامی آشناست. ولی شاید خیلی از شما مثل من تا همین چند روز پیش از وجود چنین فضایی بی‌خبر بودید. روبلاکس یک سکو (پلتفرم) ساخت بازی آنلاین چند نفره است. کاربران می‌توانند در این سکو خودشان بازی بسازند، بازی را با بقیه به اشتراک بگذارند و گروهی بازی کنند. درحال حاضر این سکو 70 میلیون کاربر فعال ماهانه دارد. چیزی که باعث شد با این پدیده فجازی آشنا شوم و بخواهم درباره‌اش بنویسم، علاقه به بازی‌های کامپیوتری نبود.
بازیگوشی‌های نسل Z
در گشت و گذار بین ریل‌های اینستاگرام، صحنه‌ای دیدم پر از شخصیت‌های کامپیوتری با قیافه‌ها و ظاهر متنوع که دسته‌جمعی در مسیری راه می‌رفتند. اما چیزی که باعث شد ریل را رد نکنم، پرچم‌های فلسطینی دست این شخصیت‌ها بود. ماجرا از این قرار بود که کودکان مالزیایی تصمیم گرفته بودند در فضای مجازی همدردی خود با فلسطین و انزجارشان از رژیم غاصب را نشان دهند. این نسل موسوم به زد (Z) با ابتکاری جالب، به روش خودشان اعتراض و تظاهرات کرده‌اند. نزدیک 60 هزار کودک و نوجوان بازیکن آنلاین با شخصیت‌های بازی خود در خیابانی مجازی به راه افتادند. آنها در حین تظاهرات، با کاربران اسرائیلی بحث و دعوا هم می‌کردند.
بازی دادن مدعیان آزادی بیان
این ویدئو‌ها ابتدا در تیک‌تاک منتشر شده و بعد به اینستاگرام هم راه پیدا کرده‌اند. ابتکار کودکان و نوجوانانی که به خاطر سن پایین امکان حضور در تظاهرات دنیای واقعی را نداشتند، موجب تحسین و تقدیر بزرگسالان قرار گرفته و با افتخار آن را دست به دست می‌کنند. البته چند روزی است این دست ابتکارات در اعتراض به سرکوب و اشغال رژیم جعلی، خیلی متنوع و دیدنی شده‌است. افراد مختلف سعی دارند از سد سانسور و حذف عبور کنند. مثلا بعد از این که حساب‌های اینستاگرامی زیادی به خاطر حمایت از فلسطین بسته یا تهدید به حذف شدند، کاربران پرفالوئر به همراهان خود یاد می‌دادند چگونه اسامی ممنوعه اینستاگرام را طوری بنویسند که هوش مصنوعی الگوریتم برنامه نتواند تشخیص دهد. شبیه همان کاری که خیلی از ما بعد از شهادت سردار شهیدمان انجام دادیم.از طرف دیگر، در شرایطی که رژیم صهیونیستی به دنبال مظلوم‌نمایی و پخش اخبار دروغین و تصاویر هوش مصنوعی بود، خیلی از اینفلوئنسرها با توجه به حیطه کاری خود، حرکتی برای نشان دادن پرچم فلسطین کردند. یکی کیک پخت، دیگری لباس مجلسی دوخت و بعضی انیمیشن‌های نمادین ساختند.
زمین بازی از آن کیست؟
مایه امیدواری است که این همه انسان آزاده در دنیا می‌بینیم. به خصوص نسل نوجوانان به ظاهر بی‌خیال نشان دادند که می‌توان به آنها اعتماد کرد؛ چون ثابت کردند سربزنگاه حواس‌شان به اصول اخلاقی و انسانی هست. اما کمی که عمیق‌تر شویم تلخی خفه‌کننده‌ای ته گلو رسوب می‌کند. ما برای بیان ارزش‌ها و خواسته‌های‌مان باید از سکوها و پلتفرم‌های دیگران استفاده کنیم. اکثر پلتفرم‌‌ها برای کشورهای غربی به خصوص آمریکاست. طبیعتا باید طبق قانون آنها هم پیش برویم. و امان از روزی که حرف‌های ما با قوانین آنها مغایرت داشته باشد. به راحتی می‌توانند پیچ اینترنت و کنترل محتوا را بپیچانند تا بسته شود. این روزها با سانسور شدید حاکم بر اینستاگرام، موقعیتی برای تیک‌تاک فراهم شده و این سکوی اصالتا چینی هم نهایت بهره را از آن برده‌است.
عطیه عیار | نویسنده و مترجمدر گشت و گذار بین ریل‌های اینستاگرام، صحنه‌ای دیدم پر از شخصیت‌های کامپیوتری با قیافه‌ها و ظاهر متنوع که دسته‌جمعی در مسیری راه می‌رفتند. اما چیزی که باعث شد ریل را رد نکنم، پرچم‌های فلسطینی دست این شخصیت‌ها بود. ماجرا از این قرار بود که کودکان مالزیایی تصمیم گرفته بودند در فضای مجازی همدردی خود با فلسطین و انزجارشان از رژیم غاصب را نشان دهند. این نسل موسوم به زد (Z) با ابتکاری جالب، به روش خودشان اعتراض و تظاهرات کرده‌اند. نزدیک 60 هزار کودک و نوجوان بازیکن آنلاین با شخصیت‌های بازی خود در خیابانی مجازی به راه افتادند. آنها در حین تظاهرات، با کاربران اسرائیلی بحث و دعوا هم می‌کردند.
بازی دادن مدعیان آزادی بیان
این ویدئو‌ها ابتدا در تیک‌تاک منتشر شده و بعد به اینستاگرام هم راه پیدا کرده‌اند. ابتکار کودکان و نوجوانانی که به خاطر سن پایین امکان حضور در تظاهرات دنیای واقعی را نداشتند، موجب تحسین و تقدیر بزرگسالان قرار گرفته و با افتخار آن را دست به دست می‌کنند. البته چند روزی است این دست ابتکارات در اعتراض به سرکوب و اشغال رژیم جعلی، خیلی متنوع و دیدنی شده‌است. افراد مختلف سعی دارند از سد سانسور و حذف عبور کنند. مثلا بعد از این که حساب‌های اینستاگرامی زیادی به خاطر حمایت از فلسطین بسته یا تهدید به حذف شدند، کاربران پرفالوئر به همراهان خود یاد می‌دادند چگونه اسامی ممنوعه اینستاگرام را طوری بنویسند که هوش مصنوعی الگوریتم برنامه نتواند تشخیص دهد. شبیه همان کاری که خیلی از ما بعد از شهادت سردار شهیدمان انجام دادیم.از طرف دیگر، در شرایطی که رژیم صهیونیستی به دنبال مظلوم‌نمایی و پخش اخبار دروغین و تصاویر هوش مصنوعی بود، خیلی از اینفلوئنسرها با توجه به حیطه کاری خود، حرکتی برای نشان دادن پرچم فلسطین کردند. یکی کیک پخت، دیگری لباس مجلسی دوخت و بعضی انیمیشن‌های نمادین ساختند.
زمین بازی از آن کیست؟
مایه امیدواری است که این همه انسان آزاده در دنیا می‌بینیم. به خصوص نسل نوجوانان به ظاهر بی‌خیال نشان دادند که می‌توان به آنها اعتماد کرد؛ چون ثابت کردند سربزنگاه حواس‌شان به اصول اخلاقی و انسانی هست. اما کمی که عمیق‌تر شویم تلخی خفه‌کننده‌ای ته گلو رسوب می‌کند. ما برای بیان ارزش‌ها و خواسته‌های‌مان باید از سکوها و پلتفرم‌های دیگران استفاده کنیم. اکثر پلتفرم‌‌ها برای کشورهای غربی به خصوص آمریکاست. طبیعتا باید طبق قانون آنها هم پیش برویم. و امان از روزی که حرف‌های ما با قوانین آنها مغایرت داشته باشد. به راحتی می‌توانند پیچ اینترنت و کنترل محتوا را بپیچانند تا بسته شود. این روزها با سانسور شدید حاکم بر اینستاگرام، موقعیتی برای تیک‌تاک فراهم شده و این سکوی اصالتا چینی هم نهایت بهره را از آن برده‌است.
