او سه نمایشنامه نوشت که در زمان حیاتش فقط موفق به چاپ یکی از آنها یعنی «در» شد. این ‌نمایشنامه که سال۱۹۶۴ منتشر شد، تحت تاثیر شهرت رمان «مردانی در آفتاب» خالقش قرار گرفت و دیده نشد. نمایشنامه دیگر کنفانی با عنوان «کلاه و پیام‌آور» سال ۱۹۶۷ نوشته شد و مجله شوون فلسطینیه در آوریل۱۹۷۳ آن را چاپ کرد، یعنی به‌فاصله کمی از ترور کنفانی توسط نیروهای اطلاعاتی اسرائیل. «پلی به سوی ابدیت» هم یک ‌نمایشنامه رادیویی است که برای پخش از رادیوی یکی از کشورهای عربی نوشته شد اما او کاری برای انتشارش نکرد. احساس گناه و دادن مکافات یکی از مفاهیم محوری در نوشته‌های غسان کنفانی است که در نمایشنامه‌های این ‌کتاب به‌ویژه پلی به سوی ابدیت هم خود را به‌خوبی نشان می‌دهد، چون در این ‌نمایشنامه جوانی مرتکب اشتباهی در حضور مادرش می‌شود و باید برای جبران آن مجازات شود. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه‌های این ‌نویسنده فلسطینی، همیشه سر دوراهی قرار می‌گیرند؛ این‌که یا تسلیم شرایط شوند یا اعتراض کنند و بهای آن را بپردازند. باوجود تفاوت‌هایی که نمایشنامه‌های کنفانی دارد، منتقدان ادبیات عرب می‌گویند قهرمانان او، جلوه‌ای از هویت فلسطین هستند و دغدغه‌های فکری فلسطینی‌ها را نشان می‌دهند.

نویسنده: غسان کنفانی
مترجم: فاروق نجم‌الدین
ناشر: جهان کتاب
سال انتشار: 1402