افرادی که تنها لوکیشن محتواهای تولیدی‌شان، اتاق و میز کار کوچکی بوده که ادعا دارند مطب‌شان است و با یک شماره نظام‌پزشکی صوری و چند مطلب در حوزه سلامت، اعتماد دنبال‌کننده‌شان را جلب کرده و به کسب درآمدهای میلیونی می‌پردازند. خیلی از پزشکان نیز برای افزایش آمار فالوئرها، با رسیدگی بیش از حد به ظاهر و پوشش خود، نقش ایفلوئنسرها و حتی سلبریتی‌ها را ایفا می‌‌کنند و سخت می‌توان باور کرد که در حوزه طبابت تحصیل‌ کرده‌‌اند.

بعضی از آنان، لابه‌لای آموزش‌ها و ویدئوهای مرتبط با تندرستی، دوربین دست می‌گیرند و از سبک‌زندگی خود، سفرها، آشپزی، کارهای روتین و روزمره و ... نیز ویدئو تهیه و با پست و استوری‌کردن آنها دنبال‌‌کننده‌‌های بیشتری را جذب می‌کنند و به دنبال خود می‌‌کشانند. پدیده بلاگری در ایران از اوایل دهه 80 و با پیداش وبلاگ‌ها به وجود آمد، اما به مرور شکل اولیه و صحیح خودش را از دست داد و ترکیبی از چیزهای مختلف شد. اکنون چند سالی است که طبقه نوظهور پزشکان بلاگر هم به این حوزه وارد شدند و شاهد تبلیغات متنوع آنها هستیم. موضوعی که به نوعی نظام سلامت را هم دچار تهدیدهایی می‌کند. به‌هرحال باید مسئولان و متولیان این امر، قوانین مشخصی را برای این قشر از افراد جامعه  تعریف کنند.