همدردی شگفتانگیز با خشونت سیاسی در ژاپن
یک قاتل محبوب!
بیش از سه سال پیش، یاماگامی تتسویا با کشتن شینزو آبه، نخستوزیر پیشین ژاپن همه را شوکه کرد.
آقای یاماگامی که اکنون ۴۵ ساله است در آغاز محاکمهاش، ساکت نشسته و چشمانش را به پایین دوخته بود. وقتی دادستانها شرح مفصلی از آنچه در روز ترور رخ داد را خواندند، او آرام اما واضح پاسخ داد: «همهچیز درست است. من اینکار را کردم.»
تصویر هولناک سقوط آبه در یک رویداد انتخاباتی پس از شلیک دو گلوله توسط یاماگامی در روز روشن، همچنان در اذهان مردم و افکار عمومی ژاپن حک شده است اما در حالی که بسیاری از ژاپنیها این خشونت سیاسی را محکوم کردند، تعداد شگفتآوری از مردم بلافاصله پس از حمله، با قاتل و انگیزه او همدردی نشان دادند.
در سه سالی که از این قتل میگذرد، این واکنش پایدار مانده است. این احساس ممکن است مسیر محاکمه آقای یاماگامی را تحت تاثیر قرار دهد.
محاکمهای بر سر مجازات
با توجه به اینکه آقای یاماگامی به جرم اعتراف کرده، محاکمه عمدتا بر سر مجازات او میچرخد. در تئوری، او ممکن است با مجازات اعدام روبهرو شود. با اینحال، وکلای مدافع استدلال میکنند که یاماگامی شایسته تخفیف است؛ هم بهدلیل سلاح دستساز عجیبی که از لوله و نوارچسب ساخته بود و طبق قانون ژاپن «اسلحه» بهشمار نمیرود، و هم بهخاطر پیشینه پرمشقتش. هیات قضات مردمی نقش مهمی در این تصمیم خواهند داشت. انتظار میرود حکم در اوایل سال آینده صادر شود.
ریشههای یک انتقام شخصی
آقای یاماگامی پس از زنجیرهای از فجایع شخصی، تصمیم به ترور آبه گرفت. پدرش در کودکی او خودکشی کرد. مادرش، در جستوجوی تسلی، به کلیسای وحدت - گروهی مذهبی که به داشتن ساختارهای فرقهمانند متهم است- روی آورد و ظاهرا حدود ۱۰۰ میلیون ین (۶۵۰ هزار دلار) به آن اهدا و خانواده را ورشکسته کرد (کلیسا میگوید نیمی از پول را بازگردانده است). پس از خودکشی برادر بزرگترش نیز، یاماگامی بهدنبال انتقام بود. او که نتوانست به رهبر کلیسا نزدیک شود، آبه را هدف قرار داد؛ زیرا او را به ارسال پیام تبریک ویدئویی به یک رویداد وابسته به کلیسا متهم میدانست.
تاثیر غیرمنتظره ترور
بهطرز نگرانکنندهای، ترور به آنچه یاماگامی میخواست دست یافت. این عمل، کلیسای وحدت را -که پس از رسواییهای دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ در زمینه جذب فریبکارانه و «فروشهای معنوی» از تیترها دور مانده بود- دوباره به مرکز توجه آورد. ظرف چند ماه، روابط گسترده بین کلیسا و اعضای حزب لیبرالدموکرات حاکم افشا شد. هفت وزیر کابینه مجبور به استعفا شدندو دولت در نهایت برای سلب وضعیت حقوقی کلیسا بهعنوان یک نهاد مذهبی اقدام کرد؛ اقدامی که هنوز در دادگاه مورد مناقشه است.
همدردی عمومی با قاتل
خارج از دادگاه در روز نخست محاکمه، این نگرش بهخوبی نمایان بود. زنی ۷۰ ساله گفت: «البته نباید تروریسم را تایید کنیم اما زمینه کاملی وجود دارد که به این منجر شد.» برخی ژاپنیها فراتر رفتند. زنی ۳۰ساله که مادرش مانند مادر یاماگامی مبالغ سنگینی به کلیسای وحدت اهدا کرده بود، گفت: «میدانم گفتنش نامناسب است اما او کاملا قهرمان من است.»
تصویر هولناک سقوط آبه در یک رویداد انتخاباتی پس از شلیک دو گلوله توسط یاماگامی در روز روشن، همچنان در اذهان مردم و افکار عمومی ژاپن حک شده است اما در حالی که بسیاری از ژاپنیها این خشونت سیاسی را محکوم کردند، تعداد شگفتآوری از مردم بلافاصله پس از حمله، با قاتل و انگیزه او همدردی نشان دادند.
در سه سالی که از این قتل میگذرد، این واکنش پایدار مانده است. این احساس ممکن است مسیر محاکمه آقای یاماگامی را تحت تاثیر قرار دهد.
محاکمهای بر سر مجازات
با توجه به اینکه آقای یاماگامی به جرم اعتراف کرده، محاکمه عمدتا بر سر مجازات او میچرخد. در تئوری، او ممکن است با مجازات اعدام روبهرو شود. با اینحال، وکلای مدافع استدلال میکنند که یاماگامی شایسته تخفیف است؛ هم بهدلیل سلاح دستساز عجیبی که از لوله و نوارچسب ساخته بود و طبق قانون ژاپن «اسلحه» بهشمار نمیرود، و هم بهخاطر پیشینه پرمشقتش. هیات قضات مردمی نقش مهمی در این تصمیم خواهند داشت. انتظار میرود حکم در اوایل سال آینده صادر شود.
ریشههای یک انتقام شخصی
آقای یاماگامی پس از زنجیرهای از فجایع شخصی، تصمیم به ترور آبه گرفت. پدرش در کودکی او خودکشی کرد. مادرش، در جستوجوی تسلی، به کلیسای وحدت - گروهی مذهبی که به داشتن ساختارهای فرقهمانند متهم است- روی آورد و ظاهرا حدود ۱۰۰ میلیون ین (۶۵۰ هزار دلار) به آن اهدا و خانواده را ورشکسته کرد (کلیسا میگوید نیمی از پول را بازگردانده است). پس از خودکشی برادر بزرگترش نیز، یاماگامی بهدنبال انتقام بود. او که نتوانست به رهبر کلیسا نزدیک شود، آبه را هدف قرار داد؛ زیرا او را به ارسال پیام تبریک ویدئویی به یک رویداد وابسته به کلیسا متهم میدانست.
تاثیر غیرمنتظره ترور
بهطرز نگرانکنندهای، ترور به آنچه یاماگامی میخواست دست یافت. این عمل، کلیسای وحدت را -که پس از رسواییهای دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ در زمینه جذب فریبکارانه و «فروشهای معنوی» از تیترها دور مانده بود- دوباره به مرکز توجه آورد. ظرف چند ماه، روابط گسترده بین کلیسا و اعضای حزب لیبرالدموکرات حاکم افشا شد. هفت وزیر کابینه مجبور به استعفا شدندو دولت در نهایت برای سلب وضعیت حقوقی کلیسا بهعنوان یک نهاد مذهبی اقدام کرد؛ اقدامی که هنوز در دادگاه مورد مناقشه است.
همدردی عمومی با قاتل
خارج از دادگاه در روز نخست محاکمه، این نگرش بهخوبی نمایان بود. زنی ۷۰ ساله گفت: «البته نباید تروریسم را تایید کنیم اما زمینه کاملی وجود دارد که به این منجر شد.» برخی ژاپنیها فراتر رفتند. زنی ۳۰ساله که مادرش مانند مادر یاماگامی مبالغ سنگینی به کلیسای وحدت اهدا کرده بود، گفت: «میدانم گفتنش نامناسب است اما او کاملا قهرمان من است.»




